Een nieuwe soort octopus. Klein. Golfbal formaat. Helder blauw. Je kunt hem in je hand passen. Maar raak niet opgewonden. Je zult er niet snel één tegenkomen. Tenzij je een onderzeeër en een vliegticket naar de Galápagus hebt. Dan misschien.
Zeebiologen ontdekten dit kleine ding in 2015 tijdens hun werk aan boord van de R/V Nautilus. Ze reden met een afgelegen voertuig nabij Darwin Island, op bijna 1800 meter diepte. Het water was donker, maar deze octopus knalde. Microledone galapagensis – zo heet het nu en verschijnt in de uitgave van vandaag van Zootaxa. Het gloeide tegen de zeebodem. Zo blauw. Eén onderzoeker lachte zelfs om de audiofeed.
“Is dat een schattig klein mannetje, of zoiets?”
Ze hebben een monster meegenomen. Later kwamen er nog twee voorbij. Slechts drie. Dat was het.
Hier is het probleem met nieuwe soorten. Om er een te noemen, moet je hem meestal ontleden. Open het. Kijk naar binnen. Maar daarbij verlies je de buitenkant. En dit was het enige exemplaar dat ze hadden. Een enkel, kostbaar voorbeeld van een wezen dat nog nooit was gezien.
Ze konden het niet opofferen. Nog niet.
Dus wendden ze zich tot de technologie. Stephanie Smith, die het CT-lab van het Field Museum leidt, hielp hen de octopus te scannen. Ze namen duizenden röntgenfoto’s en stapelden ze op in een 3D-model. Microledone is nooit opengebroken, maar we konden er dwars doorheen kijken. Niet-destructief. Van levensbelang? Nee, gewoon slim.
“Ik krijg het voorrecht om deze zeldzame, mooie dingen virtueel te openen”, zei Smith.
Janet Voight, een octopusexpert die al veertig jaar werkt, bekeek de scan. Ze had nog nooit zoiets gezien. Microledone werd haar eerste officiële soortbeschrijving in veertig jaar.
“Ik heb gewoon het geluk dat ik mag werken met iets dat niemand op aarde ooit heeft gezien”, zei Voight.
Het duurde jaren. Veel werk. Maar voor Salome Buglass van UCLA was het wachten prima. Hij zou het exemplaar opnieuw naar Janet sturen.
Weten dat de oceaan beter wordt, zelfs in kleine blauwe stappen.
🌊
