Donderdag kwam en ging zonder vuur.
SpaceX schrapte de lancering. Niet zomaar een lancering, maar het debuut van Starship V3. Dit is geen stapsgewijze aanpassing. Het is de hoogste en krachtigste raket die iemand ooit heeft gebouwd. De geplande vlucht – nummer 12 voor Starship – zou de eerste publieke vertoning van het nieuwe V3-ontwerp zijn geweest. Nu zit hij stil op het kussen. Misschien proberen ze het vrijdag nog eens.
Joseph Gonzalez kent deze machines. Als universitair hoofddocent aan de Universiteit van Illinois en voormalig NASA Artemis-ingenieur, nam hij geen blad voor de mond vóór de scrub. Hij waarschuwde mensen om dit niet als een nieuwe routinetest te behandelen. Onder de strakke romp? Enorme technische verschuivingen.
V3 is groter. Het duwt voorbij 18 miljoen pond stuwkracht. Hij draait op de nieuwe Raptor 3-motoren.
“De technische veranderingen onder de raketkap zijn substantieel,” vertelde Gonzalez aan Scientific American. “Voor degenen die denken dat dit gewoon een herhaling is… dit is anders.”
Anders betekent duur.
Volgens recente documenten bij de SEC voorafgaand aan een verwachte beursintroductie heeft SpaceX alleen al in 2025 ongeveer $3 miljard geïnvesteerd in de ontwikkeling van Starship. Dat deel komt van een totale uitgave van $15 miljard voor dat jaar. Geld verbrandt snel.
Volledig gestapeld met zijn Super Heavy-booster, is het ding 120 meter hoog. Honderdvierentwintig meter. Het kan 100 ton naar een baan om de aarde tillen. Herbruikbaarheid is het hele punt, althans theoretisch. Maar vandaag vangt niemand de booster. Niemand haalt het bovenste podium. Ze zullen allebei breken. Of smelten. Of plons.
Het missieprofiel is bot.
De raket zal niet in een baan om de aarde draaien. Het zal daar niet blijven. In plaats daarvan moet Starship lanceren, los van de booster, en zijn snelheid in de atmosfeer doden voordat het de Indische Oceaan raakt. De Super Heavy zal in de Golf vallen.
Er is vracht aan boord, maar niet voor lang. Twintig dummy Starlink-satellieten zullen zich vanaf het schip verspreiden. Twee operationele hebben echter wel een baan. Ze zijn gebouwd om tijdens de terugkeer naar het hitteschild van het schip te staren. Ze sturen beelden naar huis. Wij mogen het van binnenuit zien koken.
Dan komt de omslag. De terugkeermanoeuvre die is ontworpen om de hitte te beheersen vóór de laatste landing op de oceaan.
Waarom doet dit er toe?
Geld. Afbeelding. Ambitie.
Elon Musk verwacht over ongeveer een maand naar de beurs te gaan. Investeerders kopen geen raketbedrijven op de markt; ze kopen op capaciteit. Een succesvolle vlucht van zijn ‘krachtigste raket’ zou de waarderingen zeker doen stijgen. Het zou ook de NASA-deadline voor de maan van 2028 in stand houden.
En ja, er gaan geruchten dat AI-datacentersatellieten uiteindelijk op dit platform in een baan om de aarde zullen komen. Grote infrastructuurdromen rijden op een metalen buis.
Gonzalez probeerde ondanks de vertraging hoopvol te klinken. Hij noemde de vluchten waardevol. Hij zei dat ze de volgende generatie onderwijzen.
“Dit soort vluchten stuwen de lucht- en ruimtevaartindustrie vooruit.”
Zeker. Vooruitgaan vereist beweging. Op dit moment zit Starship V3 vast op het pad. De vraag is niet of het werkt. Het is wanneer ze dapper genoeg zijn om het te proberen.
