Door: Jennifer D. Klein (uittreksel uit Taming the Turbulence in Educational leadership )
Herfst 2023. Ik begon onderwijsleiders wereldwijd te bellen. Zevenenzestig stemmen. Het resultaat? Een boek genaamd * Taming the Turbulence*. Het gaat over het beheersen van weerstand als je weet dat iets goed is voor kinderen, zelfs als het je je reputatie kost. Misschien je werk.
We zitten nu in de storm.
Verwachtingen zijn gepolariseerd. Angst is echt. De wetgeving wordt aangescherpt, vooral rond gemarginaliseerde studenten. Opvoeders hebben pantser nodig. Goede leiders geven niet alleen bevelen; ze kijken elkaars rug toe. Wil je dat mensen risico ‘ s nemen? Bescherm ze tegen de fallout.
Angst sluit moed af. Je kunt niet je hele zelf naar de kamer brengen als je je zorgen maakt over ouders, politici of lokale besturen. Verandering vergt moed. Geen angst.
Voormalig leider Iesha Small zet het goed in the Unexpected Leader (2019): onderwijs is fundamenteel menselijk. Het zijn niet alleen data. Het zijn mensen. Zelfs de leraren. We richten ons op het cultiveren van talenten en karakter van studenten. Doen we hetzelfde voor het personeel? Vaak niet. De druk ontneemt hen hun menselijkheid. Small moest het leiderschap verlaten voor haar eigen welzijn. Dat voelde ik ook in Latijns-Amerika. Ons werk gaat over menselijke ontwikkeling. Eerst voor volwassenen.
“Ik vrees vaak dat het systeem, onder verschillende druk, leraren niet in staat stelt zich zo gelukkig en rond te ontwikkelen als we hopen dat studenten dat zullen doen.”
** De onderlinge afhankelijkheid van Prep en bescherming**
Jill Ackers, directeur van VS America, ziet voorbereiding en bescherming als één ding. Als je je personeel niet voorbereidt, kun je ze niet beschermen. Maar als je iedereen voorbereidt, van klaslokaal tot bord, creëer je alignment. Minder conflicten. Minder leraren die kogels nemen voor slechte ideeën.
Systemen veranderen niet vanzelf. Tijd, curriculum, geld-het moet allemaal onderhandeld worden. Dagelijks indien nodig. Een goed voorbereide school is een beschermde school.
Transformeer het professionele leren
De meeste PD is klote.
Daar is de ” spray and pray.”Huur consultants in, dump informatie over leraren, vertrek. Geen follow-up. Daar is de ” drive by.”Conferentiegesprekken die verdwijnen zodra je naar huis rijdt. Geen van beide verandert de praktijk.
En we modelleren niet wat we prediken. We geven lezingen over actief leren terwijl leraren in passieve rijen zitten. Ik ga naar veel conferenties. Reken op één hand hoeveel sprekers ons werkelijk laten nadenken. Als je verandering wilt, laat het zien. Praat er niet alleen over. Laat opvoeders ideëren, toepassen, testen, evalueren.
Ackers zegt dat we te veel tijd besteden aan * waarom*. Leraren moeten weten hoe.
De meesten waren niet opgeleid als lerende ontwerpers. Velen volgen gewoon scripts of leerboeken. Op krappe plekken krijgen we” warme lichamen ” omdat we geen gekwalificeerde werknemers hebben. Dat is hun schuld niet. Het systeem heeft hen gefaald. Om de verschillen in gelijkheid op te lossen, hebben ze vaardigheden nodig: gepersonaliseerde paden, het omgaan met onenigheid, het verdedigen van alle identiteiten.
Begrijpen * waarom * transformeert het denken. Begrijpen * hoe * de praktijk transformeert.
Fix de systemen die innovatie blokkeren
Ik zeg tegen leiders: jullie systemen staan in de weg.
In Texas werkt een directeur die ik ken met een geschreven staatscurriculum. Docenten kunnen alleen aan het einde van de les kiezen. Of na de snelle finishers. Wie is er snel klaar? Meestal niet de worstelende leerlingen.
Dat is een onrechtvaardigheid. Ingebouwd.
Scripted curricula bieden consistentie, maar doden creativiteit. Leiders kunnen dit niet zomaar afzwaaien. Pas het schema aan. Leeftijdsgroepen veranderen. Huur leraren in die de achtergrond van studenten delen. Als het systeem de missie blokkeert, breek het systeem.
Arnie Langberg spreekt over ” wegwerpstructuren. Hij kreeg het van Warren Bennis. Bouw dingen met een vervaldatum. Controleer regelmatig. Werkt dit? Nee? Gooi het weg. Begin fris. Houd het flexibel.
Kijk naar je school. Welke systemen zijn omslachtige relikwieën? Wat ondersteunt jou? Wat staat je in de weg? Zelfs kleine verschuivingen zijn belangrijk.
Hoge inzet kweekt oppositie. Kinderen opvoeden staat op het spel. Maar vechten alleen breekt leraren.
Ik ken opvoeders die aanvallen met nul steun ondervonden. Traumatische verhalen blijven hangen. Wetten bieden enige bescherming, maar sociale getijden en slechte politiek geven er niet om. Goede leiders lopen voorop. Vooral als het personeel het doelwit is van initiatieven die de leider heeft aangedrongen.
Jaren geleden vroeg ik Langberg hoe hij een school zonder klassen leidde in een door klassen geobsedeerde wijk.
Hij heeft ze gebufferd.
Hij nam de authentieke gegevens-het kwalitatieve, menselijke spul-en vertaalde het in de kwantitatieve metrics die het district eiste. Hij behandelde de druk. Leraren hoefden niet na te denken over naleving. Ze kunnen gewoon lesgeven. Authentiek. Zonder angst.
Dit is geen leugen. Het is vertaling. Het beschermt de integriteit van het werk tegen de starheid van de bureaucratie.
In Colombia steunde ik mijn leraren. Consequent.
Ouders klagen over pedagogische verschuivingen? Ik nam het op me. Ouders vonden het geweldig, maar bekritiseerden elke kleine struikelblok in projectgebaseerd leren? Ik heb die kritiek opgenomen. Ik heb mijn personeel bekeken door een lens. Misschien naïef. Misschien naïef. Maar ik dacht dat ze hun best deden. Ze verdienen bescherming terwijl ze leren om iets anders te doen.
Leiderschap is een buffer. Het is een schild. Je moet tussen de chaos van de wereld en het heilige werk van de klas staan.
