Generatie Z komt het podium over. Ze hebben diploma’s in handen. En veel van hen hebben het gevoel dat ze geen idee hebben wat er daarna komt.
Het is niet alleen angst. Het is een structurele mislukking.
Nieuwe gegevens uit een rapport met de titel “Turning the Tassel: What Generation Z Says About Life After High Graduation” leggen een schokkende kloof bloot tussen de belofte van een diploma en de realiteit van de moderne economie. Pas afgestudeerden belanden in krimpende beroepsbevolkingsectoren. De meesten maken de trainingsprogramma’s waaraan ze zijn begonnen niet af. Meer dan de helft zegt dat hun school hen niet heeft voorbereid op de ontberingen van voortgezet onderwijs of het volwassen leven.
De maatstaf is eenvoudig. Hebben ze een baan gekregen? Verdienen ze geld? Kunnen ze zelfstandig wonen? Als het antwoord nee is, werkt het systeem niet.
De definitie van een ‘klaar’ afgestudeerde is verbroken
Vroeger dachten we dat gereedheid een afschrift was. Dat is het niet.
Stephanie Simpson, CEO van de Independent Educational Consultants Association (IEIA), stelt dat een echt voorbereide student iets diepers bezit. Zelfkennis. Inzicht in hun eigen sterke punten. Het vermogen om zich aan te passen. Dit zijn de duurzame activa die economische verschuivingen overleven.
Dan Gonzalez, algemeen directeur van Teamship bij de College Board, zegt het botweg. Scholen belonen een voltooiings mentaliteit. Maak de opdracht af. Ga naar de volgende eenheid. Haal het cijfer. Dat is niet hoe de beroepsbevolking werkt.
De arbeidsmarkt beloont een contributie -mentaliteit. Het vraagt: welke waarde kun je creëren voor een teamgenoot? Een klant? Een toezichthouder?
Technische vaardigheden zorgen ervoor dat je een sollicitatiegesprek krijgt. Menselijke vaardigheden zorgen ervoor dat je aangenomen wordt. Mededeling. Probleemoplossend. Samenwerking. Uit een recent onderzoek van de College Board en de U.S. Chamber blijkt dat werkgevers wanhopig op zoek zijn naar deze ‘zachte’ vaardigheden, maar dat ze nog steeds grotendeels onontwikkeld zijn in de leerplannen van middelbare scholen.
“Een goed voorbereide afgestudeerde is iemand met meerdere trajecten”, zegt rapportauteur Debbie Veney. “Ze hebben een plan. Ze kunnen communiceren. Ze kennen hun opties. En ze hebben het vertrouwen om voor zichzelf op te komen.”
Als ze naar de universiteit, het leger of een beroep gaan, moeten ze de middelbare school verlaten met de juiste uitrusting om met veranderingen om te gaan. De meeste zijn dat niet.
Waarom Gen Z zich gevangen voelt
Jane Swift, voormalig gouverneur van Massachusetts en CEO van Education at Work, beschrijft deze generatie als ambitieus maar angstig. Ze hechten meer waarde aan doelgerichtheid en flexibiliteit dan voorgaande generaties. Dat is een kracht.
Maar hier ligt het wrijvingspunt.
De economische vooruitzichten zijn somber. Kunstmatige intelligentie verandert de functierollen van de ene op de andere dag. Studenten voelen zich beloofde kansen die niet werkelijkheid worden. Simpson merkt op dat volgens haar leden de hoge druk geworteld is in twee dingen: de toelatingscultuur en de angst dat het door hen gekozen pad geen vruchten zal afwerpen.
De gegevens ondersteunen de angst. Bijna tweederde van de werkgevers noemt een mismatch tussen de vaardigheden. Tegen 2030 zal 70% van de huidige beroepsvaardigheden veranderen. Woningen zijn onbetaalbaar. College is duur. De crises op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg nemen toe. En te veel studenten verlaten de middelbare school zonder ooit te weten welke carrières er buiten hun familiekring bestaan.
De kenniskloof is reëel
Mike Wysocki, auteur van Careers By the People, zegt dat het probleem onwetendheid is.
“Studenten hebben zelden een idee over de wereld buiten wat familie doet, wat ze op YouTube zien en wat vrienden hen vertellen”, zegt hij. Betaalstructuren? Onbekend. Carrièreladders? Onzichtbaar.
Scholen praten niet over deze dingen. De industrie ook niet.
Wysocki’s advies aan studenten is pragmatisch en wordt grotendeels genegeerd. Praat met werknemers die al meer dan tien jaar in het veld werken. Schaduw ze. Woon een beurs bij. Leer LinkedIn te gebruiken voor netwerken, niet alleen voor ijdelheidsstatistieken.
Op Hello College vecht adviseur Raymond Gonzales tegen de angstzaaierij rond AI. Studenten zijn doodsbang dat robots hun baan zullen stelen.
“We willen niet dat ze bang zijn”, zegt Gonzalez. “We willen dat ze begrijpen hoe AI hun werk aanvult. Die aanpak schept vertrouwen.”
Angst verlamt. Kennis geeft kracht. De meeste kinderen lopen geblinddoekt een veranderend landschap binnen.
Hoe scholen dit daadwerkelijk kunnen oplossen
Het oplossen van het hoe begint met toegeven dat het huidige model onvoldoende is.
Programma’s met dubbele inschrijving zijn een noodoplossing. Door studenten een associate degree te laten behalen terwijl ze op de middelbare school zitten, krijgen ze een diploma. Het versnelt de vierjarige graden. Het opent deuren naar beterbetaalde banen met groeipotentieel. Eenvoudig. Effectief.
Maar referenties zijn niet genoeg. Scholen hebben agressief studie- en loopbaanadvies nodig. Echte blootstelling op de werkplek. Meer nadruk op schrijven en spreken. Financiële geletterdheid. Levensvaardigheden. Een cultuur waarin verwachtingen belangrijk zijn.
Nicole Alioto, auteur en docent, benadrukt dat succes een combinatie is van academische, technische en interpersoonlijke vaardigheden. Er is niet één formule. Maar er zijn basisvereisten. Geletterdheid. Rekenvaardigheid. Het vermogen om face-to-face en via technologie te communiceren.
Gonzales voegt nog een laatste laag toe. Scholen moeten prioriteit geven aan nieuwsgierigheid, aanpassingsvermogen en veerkracht.
Cijfers zijn nog steeds belangrijk. Dat zullen ze altijd doen. Maar ze vormen slechts één stukje van de puzzel. Studenten hebben leiderschapskansen nodig. Ervaringen uit de echte wereld. De kans om te falen en te leren voordat de inzet hun huurbetaling is.
De kwast was gedraaid. De pet werd weggegooid. Maar de grond onder hen trilt nog steeds.
