Zie de botten.
Vorig jaar maakten astronauten diagnostische röntgenfoto’s van hun lichaam terwijl ze zich in een baan om de aarde bevonden. We zien nu de resultaten.
Op 31 maart 2025 lanceerde een SpaceX Falcon 9 de Fram2-missie. Dit was de eerste menselijke ruimtevlucht in een polaire baan. Vier mensen gingen naar boven: Chun Wang, een crypto-investeerder, Jannicke Mikkelsen, een filmmaker, Rabea Rogge, een ingenieur, en Eric Philips, een poolreiziger.
Drie en een halve dag lang cirkelden ze rond de aarde. Ze voerden experimenten uit. Inclusief het maken van röntgenfoto’s. De resultaten verschenen dinsdag in het tijdschrift Radiology.
Ondersteunende wetenschap
Als je dit leuk vindt, abonneer je dan om de bekroonde journalistiek te steunen. Jij helpt de toekomst vorm te geven van verhalen die er toe doen.
Veertig jaar lang hadden astronauten in het ISS serieuze medische kits bij zich. Ze hadden echo’s. Maar geen röntgenfoto’s.
Waarom niet? Oude machines waren te omvangrijk. Ze namen ruimte in beslag die nodig was voor levensondersteuning. Nu is de technologie gekrompen. Draagbare eenheden zijn er.
“Het was een droom”, zei Sheyna Gifford. Ze is hoofdauteur van het onderzoek en assistent-professor bij Mayo Clinic. “We hebben eindelijk meer dan één beeldvormingsmodus voor het diagnosticeren van blessures.”
Dit gaat niet alleen over een beter gevoel in het ISS.
NASA plant een terugkeer naar de maan. Daarna Mars. Lange missies betekenen nieuwe problemen. Echo’s werken, maar röntgenfoto’s zijn sneller. Ze zijn gemakkelijker. Minder training nodig.
Fram2 heeft bewezen dat het kan.
Microzwaartekracht maakt het moeilijk om stil te staan. Jij zweeft. Jij drijft. Perfect stil blijven liggen voor een diagnostische scan is een truc. Het team gebruikte een draagbaar draadloos systeem. Drie bemanningsleden leerden het in slechts vier uur bedienen.
Dat is snel.
Ze scanden handen, onderarmen, buik, bekken, borstkas. Radiologen vergeleken de ruimteopnamen met grondfoto’s. Kwaliteit was hetzelfde. De opstelling werkt.
“Röntgenstralen zijn niet alleen van cruciaal belang voor mensen, maar ook voor missiecomponenten zoals elektronica.”
Stel je voor dat je ruimtepak faalt. Je kunt het niet opensnijden om de breuk te vinden. Een röntgenfoto zou het kunnen zien.
De bemanning heeft het geprobeerd. Ze hebben een smartwatch geröntgend. Het werkte.
Gifford zegt dat dit alles verandert voor een duurzame aanwezigheid. Gezondheidszorg is daar een onderdeel van. Dat geldt ook voor het controleren of een accupakket intact is. Zonder röntgenfoto’s ben je blind voor wat erin zit.
Misschien wordt de volgende keer dat u uw pols in een baan om de aarde beweegt, deze correct gescand.
Misschien
