De uitbraak op de MV Hondius is slecht. Het is ook verwarrend. We begrijpen niet helemaal hoe dit ding door de lucht beweegt.
Elf mensen ziek. Drie doden. Allemaal gekoppeld aan de Andes-stam van het hantavirus. Het is de enige bekende versie van de bug die tussen mensen springt. Dat onderscheid is van belang. Veel. Terwijl de autoriteiten passagiers gedurende de incubatieperiode van 42 dagen in de gaten houden, blijven we gissen naar de mechanismen van de overdracht.
Hoe het meestal werkt
Typisch? Knaagdieren. Je raakt besmet door het inademen van gedroogde urine- of poepdeeltjes van muizen of ratten. Het komt binnen via de neus. In die specifieke zin ja, de lucht draagt het virus van dier naar mens. Linsey Marr, een expert op het gebied van virulentieverspreiding bij Virginia Tech, merkt op dat dit “goed ingeburgerd” is.
De vraag is of een besmet persoon virus in de lucht vrijgeeft.
Wij hebben geen duidelijk antwoord. De Wereldgezondheidsorganisatie en de CDC spreken over ‘nauw’ en ‘langdurig’ contact. Vage woorden voor vage wetenschap. Betekent ‘dichtbij’ het delen van een bed? Een lepel? Of gewoon naast iemand zitten die hoest?
Als het virus in speeksel of diep longslijm blijft hangen, verandert het risicoprofiel. Overleeft het daar? Voor hoe lang? “Ik denk niet dat we informatie hebben”, zegt Marr. Een ontnuchterende bekentenis.
De aanwijzing voor het verjaardagsfeestje
Eerdere uitbraken bieden hints. In Argentinië (2018-2019) crashte een man met knaagdierkoorts een gezelschap van 100 mensen. Hij bleef daar 90 minuten zitten. Later werden vijf van zijn buren ziek. Een van hen heeft waarschijnlijk zes anderen besmet, terwijl de ziekte nog steeds aan het broeden was. Hij stierf. Zijn echtgenote, nog steeds koortsig, ging naar zijn kielzog. Nog tien mensen op de begrafenis werden ziek.
Vernevelde druppels lijken de waarschijnlijke boosdoener. Of virionen. Het lijkt erop dat de inademing het zware werk heeft gedaan.
Is het Andesvirus dus net zo goed overdraagbaar als SARS-CoV-2? Nee. Het is niet zo agressief. Maar het partijscenario suggereert dat het zich gemakkelijker verspreidt dan ‘nauw contact’ impliceert. En dat onderscheid zou het verschil kunnen zijn tussen een ingeperkte uitbraak en een bredere crisis als cruisepassagiers naar huis terugkeren.
De Nebraska-bunker
In de VS zitten 16 mensen in de National Quarantine Unit in Omaha, Nebraska. Nog twee zijn in Atlanta.
Deze faciliteit is intens. Kamers hebben onderdruk en HEPA-filtratie. Het voelt minder als een gevangeniscel en meer als een luxe hotel met extra beveiliging. TV’s? Rekening. Sportschool? Rekening.
Joshua Santarpia leidt daar de pathologie. Hij zegt dat ze alle voorzorgsmaatregelen in de lucht gebruiken: N95-maskers, jassen, oogbescherming. Ze weten nog niet zeker wanneer ze die schilden kunnen laten vallen. Santarpia heeft Sin Nombre bestudeerd, een ander hantavirus dat zich alleen door ratten verspreidt, niet door mensen.
Hij geeft toe dat de situatie in de Andes zeldzaam is. ‘Extreem nauw of voortdurend contact’ lijkt de trigger te zijn. Een spuitbusrol? Aannemelijk. Maar het zal de pandemische chaos van COVID-19 niet nabootsen. Waarschijnlijk.
Waarschijnlijk is een riskant woord als je je adem inhoudt.
