Tien uur. Is het mogelijk?

9

Uit een nieuwe studie blijkt dat je elke week negen tot tien uur moet zweten.

De cijfers verschijnen in de British Journal of Sports Medicine. Het doel? Verminder uw risico op een beroerte of een hartaanval aanzienlijk.

Dit ligt ver boven het standaardadvies. De Wereldgezondheidsorganisatie adviseert slechts 150 minuten. Dat is twee en een half uur. Amper een halve dag.

Sommige experts zijn van mening dat je dit nieuwe onderzoek met een korreltje zout moet nemen.

Sean Heffron is cardioloog aan NYU. Hij denkt dat de auteurs van het onderzoek onderschatten hoeveel lichaamsbeweging daadwerkelijk helpt. Hij is het niet eens met de wiskunde.

Dit is wat ze deden.

Ze keken naar 17.00 mensen uit het Verenigd Koninkrijk Bioback. Ze gebruikten versnellingsmeters. Apparaten die beweging volgen. Voor een hele week.

De bevinding? Je hebt tussen de 560 en 610 minuten matig krachtige activiteit nodig. Dat is ongeveer negen tot tien uur.

En het wordt moeilijker voor de ongeschikten. Als je nog niet in vorm bent, heb je misschien nog eens 50 minuten nodig om hetzelfde voordeel te krijgen als een fit persoon.

Vergelijk dat eens met de WHO-richtlijn. Met 150 minuten daalt het risico met slechts 8 of 9 procent.

Heffron noemt dat ‘niet niets’.

Als een medicijn zo goed zou werken, zouden we dat vieren. Hij heeft gelijk als hij geïrriteerd is. Het gat tussen de 9 en 30 procent voelt als een gemiste kans.

Geen vervanging voor gezond verstand

De nieuwe gegevens bewijzen niet dat de WHO ongelijk heeft.

Ulrik Wisløff weet dit goed. Hij leidt hartonderzoek in Noorwegen. Hij wijst erop dat 150 minuten nooit het ‘beste’ getal was.

Het was het “mogelijke” getal.

Een volksgezondheidsvloer. Iets wat mensen daadwerkelijk kunnen bereiken zonder op maandag op te geven.

Er is ook een probleem met de methode.

Het ontwerp verhult hoe intens activiteit voelt voor verschillende lichamen.

Denk eens aan een blokje om. Voor een 75-jarige is dat hard werken. Voor een 25-jarige sprinter? Niets. De versnellingsmeter ziet beweging. Het voelt je adem niet.

Wisløff merkt op dat we waarschijnlijk onderschatten hoeveel we al bewegen. Tuinieren? Krachtig. Tennis? Tel dat. Zweten is het doel. Hiervoor heb je geen lidmaatschap van een sportschool nodig.

Intensiteit is belangrijker dan volume.

Eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat slechts vijf minuten hard werken per dag het sterfterisico voor inactieve mensen met 30% verlaagt. Kleine doses kwamen hard aan.

Dan is er genetica. De studie negeert DNA. En het lijkt maar op één week. Hadden die deelnemers een drukke week? Een raar weekje?

Heffron zegt dat hij het gedeelte over ongeschikte mensen die harder moeten werken zou negeren.

Het is geen wedstrijd.

Je weet pas wie er het meeste baat bij heeft als zij het werk doen.

Van nul naar iets gaan helpt altijd. Geen enkele activiteit maakt diabetes of hoge bloeddruk erger. Dus gewoon bewegen.

Waar trek je de grens tussen ‘voldoende’ en ‘optimaal’?

Niemand weet het zeker. Misschien moet je het gewoon proberen.