Vannevar Bush was niet zomaar een ingenieur. Hij was een strateeg met een langetermijnvisie op de manier waarop kennis zich verplaatst. Geboren in Everett, Massachusetts, in 1890, stierf hij in Belmont in 1974. Zijn leven overspande de kloof tussen mechanische rekenmachines en het digitale tijdperk. Het grootste deel van zijn carrière bracht hij door bij MIT. Daar gaf hij les van 1919 tot 1938, en vervolgens opnieuw van 1955 tot aan zijn dood.
Eind jaren twintig en dertig bouwden Bush en zijn studenten elektronische analoge computers. Deze machines losten differentiaalvergelijkingen op. Het was vroeg werk. Maar het vertoonde een duidelijk patroon. Bush bouwde niet alleen apparaten. Hij bouwde systemen.
Hij hielp bij de oprichting van Raytheon Co. Van 1939 tot 1955 was hij president van het Carnegie Instituut. Maar zijn belangrijkste werk vond plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het Manhattan-project organiseren
In 1941 werd Bush directeur van het Amerikaanse Office of Scientific Research and Development. Deze rol plaatste hem in het middelpunt van de oorlogsinspanning. Hij hielp bij de organisatie van het Manhattan Project. Dat was de enorme onderneming om de atoombom te ontwikkelen.
Maar zijn impact reikte verder dan de bom. Hij drong aan op overheidssteun voor universitair wetenschappelijk onderzoek. Voordien was die steun gefragmenteerd. Het bureau van Bush veranderde het model. Het maakte de weg vrij voor naoorlogse federale financiering.
“Door overheidssteun te verlenen aan universitair wetenschappelijk onderzoek, maakte het agentschap de weg vrij voor naoorlogse federale steun aan fundamenteel wetenschappelijk onderzoek.”
Deze verschuiving is de reden waarom we het moderne onderzoeksuniversiteitssysteem hebben. Daarom ontvangen laboratoria van MIT, Harvard en Stanford federale subsidies. Bush zag dat innovatie infrastructuur nodig heeft. Hij heeft die infrastructuur gebouwd.
Het zaad van hypertekst
Bush dacht ook na over de manier waarop we informatie opslaan. Hij beschreef een systeem voor het ophalen en annoteren van informatie. Hij noemde het de Memex.
Dit was een theoretisch prototype. Het bestond niet in fysieke vorm. Toch voorspelde het de toekomst. Het concept werd de basis voor hypertekst.
Hypertekst is de basis van het World Wide Web. Bush legde die basis. Hij stelde zich verbanden tussen documenten voor. Hij bedacht een manier om van het ene idee naar het andere te springen.
Hij was adviseur van president Franklin Roosevelt. In die hoedanigheid legde hij de basis voor de National Science Foundation. Opgericht in 1950. Het NSF financiert nog steeds fundamenteel onderzoek.
Waarom Bush er nu toe doet
We gaan vaak op zoek naar de uitvinder van het internet. Het gaat zelden om één persoon. Maar het conceptuele werk van Bush is van cruciaal belang. Hij vroeg hoe kennis moet aansluiten.
Studenten en onderzoekers gebruiken nog steeds zijn modellen. Wanneer u op een link klikt. Wanneer je een bron vermeldt. Wanneer je een draad van logica volgt. Je gebruikt een structuur die Bush zich had voorgesteld.
Zijn werk bij MIT in de jaren twintig was mechanisch. Zijn werk in de jaren veertig was administratief. Zijn denkwijze daartussen was visionair. Hij overbrugde de kloof.
Hij stierf in 1974. Kort daarna explodeerde het web. De stukken lagen al op hun plek. Het ontbrak ons gewoon aan de macht om ze uit te voeren.
