Misja Artemis II została pomyślnie zakończona, gdy kapsuła Orion rozbiła się na Oceanie Spokojnym u wybrzeży San Diego 10 kwietnia o godzinie 20:07 czasu wschodniego. Misja była zwieńczeniem 10-dniowej podróży, podczas której czterech astronautów przebyło prawie 700 000 mil (około 1,1 miliona km), okrążając Księżyc i bezpiecznie wracając na Ziemię.
Ryzykowny powrót na Ziemię
Ostatni etap misji był jednym z najbardziej wymagających pod względem fizycznym odcinków lotu. Kiedy kapsuła Oriona, nazwana Integrity, weszła w ziemską atmosferę, napotkała ekstremalne warunki:
- Ekstremalne ciepło: Kapsuła szybko przebiła atmosferę, napotykając temperatury zewnętrzne, które osiągnęły prawie 5000 stopni Fahrenheita (2760 stopni Celsjusza).
- Ogromne przeciążenia: Podczas opadania załoga doświadczyła silnego ciśnienia grawitacyjnego – zjawiska fizycznego spowodowanego nagłym wyhamowaniem statku kosmicznego.
- Wpływ na atmosferę: Proces wchodzenia w atmosferę był tak potężny, że towarzyszył mu wyraźny huk dźwiękowy.
Po wodowaniu załoga – dowódca Reed Wiseman, pilot Victor Glover oraz specjaliści misji Christina Koch i Jeremy Hansen – została zabrana przez nurków z USS John P. Murtha. Po sprawdzeniu, czy gruz nie stwarza żadnego zagrożenia, astronauci zostali przeniesieni helikopterem na okręt wojenny. Po przybyciu na miejsce komandor Wiseman potwierdził, że z załogą wszystko w porządku, informując, że wszystkie parametry życiowe są „w normie”.
Rekordy i nowe horyzonty
Artemis II nie polegał tylko na lataniu; oznaczało to serię bezprecedensowych kamieni milowych w załogowych lotach kosmicznych. Misja ustanowiła kilka nowych rekordów:
- Odległość od Ziemi: Załoga ustanowiła rekord osoby znajdującej się najdalej od naszej planety, osiągając odległość 252 756 mil.
- Nowe perspektywy: astronauci mogli osobiście obserwować obszary po drugiej stronie Księżyca, których ludzkie oczy nigdy wcześniej nie widziały.
- Dane naukowe: Misja zebrała ważne dane, w tym dane dotyczące całkowitego zaćmienia słońca, które staną się podstawą przyszłych eksploracji Księżyca.
Dlaczego to ma znaczenie: droga do bazy na Księżycu
Misja służy jako kluczowy „weryfikacja koncepcji” ambitnych księżycowych ambicji NASA. Podczas gdy misje Apollo z lat 60. i 70. skupiały się na lądowaniu ludzi na Księżycu, program Artemis ma inny cel długoterminowy: wytrwałość.
Pomyślnie testując rakietę Space Launch System (SLS) i kapsułę Orion z załogą na pokładzie, NASA zweryfikowała technologię potrzebną do znacznie bardziej złożonych misji. Ten udany lot testowy zapewnia pewność i dane techniczne potrzebne do wylądowania astronautów na powierzchni Księżyca i ostatecznie założenia stałej bazy księżycowej.
„Dzisiaj zrobiliśmy ogromny krok w kierunku dotarcia do powierzchni Księżyca” – powiedział Amit Kshatriya, zastępca administratora NASA. „To był niesamowity test niesamowitej maszyny”.
Załoga jest obecnie przewożona do Johnson Space Center w Houston, aby połączyć się z rodzinami.
Wniosek
Pomyślne ukończenie Artemis II potwierdza niezawodność nowej generacji sprzętu kosmicznego NASA i oznacza zdecydowane przejście od planowania teoretycznego do aktywnego rozwoju długoterminowego zamieszkiwania na Księżycu.
