Roboty humanoidalne szybko wypełniają lukę pomiędzy demonstracjami laboratoryjnymi a użytecznością w świecie rzeczywistym. Ostatnie przełomowe odkrycia pokazują, że maszyny te radzą sobie z codziennymi zadaniami – od otwierania drzwi po smarowanie masła orzechowego – szybciej, niż przewidywali eksperci. Kluczem jest zastosowanie komputerowych systemów wizyjnych, które przewyższają tradycyjne metody oparte na sprzężeniu zwrotnym haptycznym.
Nieoczekiwane przyspieszenie
Robotyk Benji Holson opracował serię testów nazwanych „Igrzyskami Humanoidów”, aby sprawdzić możliwości współczesnych robotów. Spodziewał się, że rozwiązanie tych zadań, od prostych, takich jak otwieranie drzwi, po bardziej złożone, takie jak zapinanie guzików koszul, zajmie lata. Jednak w ciągu kilku miesięcy inteligencja fizyczna wykonała 11 z 15 testów, wykazując możliwości, które wcześniej uważano za nieosiągalne.
Ta prędkość wynika w dużej mierze z niesamowitej wydajności systemów wizyjnych. Naukowcy odkryli, że roboty mogą wykonywać zadania wymagające poczucia siły, takie jak wkładanie kluczy czy smarowanie masła orzechowego, po prostu analizując demonstracje wideo. Roboty uczą się poprzez wielokrotne oglądanie filmów, doskonaląc swoje ruchy bez wyraźnego programowania krok po kroku.
Rola sztucznej inteligencji i uczenia się na przykładach
Szybki postęp jest napędzany nie tylko lepszymi kamerami, ale także postępem w sztucznej inteligencji, zwłaszcza wykorzystaniem architektur Transformer — tej samej technologii, która napędza duże modele językowe (LLM).
“Zaczęliśmy używać modeli wizja-działanie w oparciu o tę samą architekturę transformatorów co LLM. Transformatorów można używać do przekształcania tekstu na tekst, obrazów na tekst, ale także obrazów na działania robota.” – Benjiego Holsona
Modele te wykorzystują wstępnie przeszkoloną sztuczną inteligencję, która już rozumie podstawowe pojęcia – czym jest czajnik i czym jest woda – dzięki czemu robot może skupić się na konkretnym zadaniu, a nie na podstawowym rozpoznawaniu obiektów.
Ograniczenia sprzężenia zwrotnego dotykowego i rozwój systemów wizyjnych
Tradycyjna robotyka w dużym stopniu opierała się na sprzężeniu zwrotnym dotykowym, ale obecne technologie dotykowe są drogie, delikatne i pozostają w tyle za postępem w zakresie widzenia. Naukowcy odkryli, że kamery, zwłaszcza te umieszczone blisko palców robota, potrafią wykryć siłę, obserwując, jak obiekty odkształcają się pod ciśnieniem. Pozwala to robotom „widzieć” siłę, a nie ją „czuć”, osiągając niesamowite rezultaty.
Problemy bezpieczeństwa i dalsze działania
Prędkość i moc wymagane przez roboty humanoidalne do utrzymania równowagi stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa. Spadający robot może szybko nabrać prędkości, co może spowodować obrażenia. Chociaż niektórzy badacze opowiadają się za bezpieczniejszymi projektami, takimi jak roboty przypominające centaury z podstawami na kołach, wydaje się, że branża skłania się w stronę priorytetowego traktowania funkcjonalności, a nie rozwiązywania problemów związanych z bezpieczeństwem.
“Wydaje się, że ogólny plan polega na stworzeniu robota tak cennego, że my, jako społeczeństwo, stworzymy dla niego nową klasę bezpieczeństwa – podobnie jak rowery i samochody. Są niebezpieczne, ale tak przydatne, że tolerujemy ryzyko. ” – Benjiego Holsona
Czas pojawienia się robotów domowych
Początkowo eksperci przewidywali, że roboty domowe nie pojawią się przez co najmniej 15 lat. Jednak ostatnie postępy sugerują, że funkcjonalne, choć niekoniecznie opłacalne, roboty domowe mogą być dostępne w ciągu sześciu lat. Największą przeszkodą pozostaje niezawodność; Wypełnienie luki między demonstracjami laboratoryjnymi a produktami produkcyjnymi zajmie trochę czasu. Mimo to tempo postępu jest niezaprzeczalne, a era naprawdę użytecznych humanoidalnych robotów może być bliższa niż kiedykolwiek sądzono.
