Alan Turing nie tylko studiował matematykę. Złamał to. Urodzony 23 czerwca 1912 roku w Londynie, stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci w historii nowożytnej. Ale jego historia to nie tylko kody. Chodzi o granice logiki. Studiował w Cambridge, a następnie przeniósł się do Institute for Advanced Study w Princeton. Praca, którą tam wykonał, zmieniła wszystko.
Jak Turing udowodnił, że matematyka ma ograniczenia
W 1936 roku opublikował artykuł „O liczbach obliczalnych”. Brzmi sucho. Ale to była wybuchowa praca. Turing udowodnił, że nie ma uniwersalnego algorytmu, który byłby w stanie określić prawdę w matematyce. Niektóre stwierdzenia są nierozstrzygalne. Nie tylko nieznane. I są nierozwiązywalne. Oznacza to, że nie można ich rozwiązać za pomocą żadnego zestawu reguł.
Aby to udowodnić, wynalazł maszynę Turinga. Urządzenie teoretyczne. Nie istniał fizycznie. Istniało w logice. Pokazał, co komputer mógł zrobić, zanim w ogóle istniały komputery. Wierzył, że maszyny w końcu będą mogły myśleć. Nie jest to łatwe do obliczenia. Myśleć. Niezrównany wśród ludzi.
Narodziny sztucznej inteligencji
To przekonanie doprowadziło do stworzenia Testu Turinga. Prosty pomysł. Jeśli maszyna potrafi prowadzić rozmowę z człowiekiem, nie zdradzając jej sztucznego pochodzenia, to zdała egzamin. Jego prace na ten temat są powszechnie uznawane za podstawę badań w dziedzinie sztucznej inteligencji. Nawet teraz kłócimy się o jego pomysły. Ten obszar stoi na jego barkach.
Ale nadeszła wojna. A Turing był potrzebny.
Złamanie kodu Enigmy
Podczas II wojny światowej Turing dokonał cennej pracy w dziedzinie kryptografii. Niemcy używali kodu Enigma do komunikacji radiowej. Wydawał się niezniszczalny. Ale tak nie było. Turing odegrał kluczową rolę w jego przełamaniu. Jego praca skróciła wojnę. Uratowała miliony istnień ludzkich. Jednak w tamtym czasie nie cieszył się dużym uznaniem opinii publicznej. Praca była tajna.
Tragiczny koniec
Po wojnie wykładał na Uniwersytecie w Manchesterze. Rozpoczął pracę nad czymś, co jest obecnie znane jako sztuczna inteligencja. Był u szczytu swojej kariery. Wyłom. Innowacyjny. Następnie, 7 czerwca 1954 roku, znaleziono go martwego w swoim łóżku w Wilmslow w hrabstwie Cheshire. Zatruty cyjankiem. W pobliżu znaleziono jabłko. Powiązanie pozostaje spekulatywne, ale metoda była jasna.
Jego śmierć była następstwem ponurego obrotu wydarzeń. Został aresztowany za czyn homoseksualny. Potem stało się to przestępstwem. Został skazany na 12 miesięcy hormonalnej „terapii”. Kara za to, kim był. Świat stracił geniusza. Nie z braku talentu. Ale z powodu uprzedzeń.
„Widzimy jedynie niewielką odległość przed nami, ale wystarczająco dużo, aby zobaczyć, co należy zrobić”.
Wciąż patrzymy na ten krótki dystans. Nadal wykonujemy tę pracę. Pytanie, czy wyciągniemy wnioski z jego życia. Albo po prostu używamy jego matematyki. Odpowiedź jest niejasna.
