De Olympische Winterspelen van 2024 in Milaan worden opnieuw gedefinieerd door technologie. Geavanceerde camera’s, AI-aangedreven analyses en dronebeelden verbeteren niet alleen de kijkervaring; ze veranderen fundamenteel de manier waarop atleten strijden, hoe winnaars worden bepaald en hoe officials beslissingen nemen. Dit gaat niet alleen over een snellere tijdwaarneming; het gaat om het kwantificeren van atletische prestaties met ongekende precisie.
De evolutie van tijdwaarneming: van stopwatches tot 40.000 frames per seconde
Bijna een eeuw lang hebben de Olympische Spelen gediend als proeftuin voor timingtechnologie. De verschuiving begon met geautomatiseerde starthekken in 1956, ter vervanging van door mensen vastgehouden stopwatches. Tegenwoordig zet Omega, de officiële tijdwaarnemer sinds 1932, camera’s in die in staat zijn 40.000 frames per seconde vast te leggen, waardoor ‘fotofinish’ worden gecreëerd die tot op fracties van een seconde nauwkeurig zijn bij schaatsen en andere getimede evenementen.
Deze snelle opnames zijn niet alleen voor de show. Bij het herenevenement op de 1.000 meter kortebaanschaatsen zaten de atleten slechts 0,0002 seconden van elkaar verwijderd, een marge die alleen door deze technologie wordt bevestigd. Soortgelijke marges bepaalden de kwalificatie bij langlaufen, wat benadrukt hoe deze tools nu de resultaten dicteren op het hoogste competitieniveau.
AI-gestuurde analyse: elke beweging opsplitsen
Naast pure timing analyseren computervisiesystemen en AI-modellen gegevens in realtime. De snelheden, spronghoogten, bladhoeken (bij kunstschaatsen) en positionering van atleten worden voor de kijkers op het scherm weergegeven. Dit is niet alleen entertainment; het is een nieuwe laag van begrip voor fans, analisten en zelfs de atleten zelf.
Kunstschaatsen maakt nu gebruik van een reeks 8K-camera’s en een Swiss Timing AI-systeem om 3D-modellen van elke schaatser te genereren. Deze modellen beoordelen de spronghoogte, vliegtijd, landingssnelheid en bladhoek – allemaal factoren waarmee de jury rekening houdt. Het systeem kan bepalen of een schaatser tijdens een spin een volledige rotatie heeft voltooid, wat van invloed is op de eindscore.
De snelheid van deze analyse is opmerkelijk. Volgens Alain Zobrist, CEO van Swiss Timing, worden gegevens in minder dan een tiende van een seconde gemeten en op het scherm weergegeven – sneller dan een oogwenk.
Sensoren en drones: prestaties vanuit elke hoek volgen
Technologie reikt verder dan de ijsbaan en de baan. Sensoren ingebed in ski’s en snowboards verzamelen gegevens over snelheid, acceleratie, hoogte, afstand en lichaamspositionering tijdens grote luchtevenementen. Deze gegevens helpen coaches hun techniek te verfijnen en atleten delen inzichten achter de schermen met fans.
Bobsleeën profiteert van “virtuele fotofinishen” die worden gecreëerd door het combineren van momentopnamen die aan het einde van elke run zijn gemaakt. Deze samengestelde weergave onthult verschillen op millisecondenniveau die de raceresultaten bepalen.
Misschien wel de meest zichtbare verandering is de aanwezigheid van drones. Een vloot van quadcopters en FPV-drones legt perspectieven vast die onmogelijk zijn met traditionele camera’s en vliegt met hoge snelheden naast atleten. Hoewel meeslepend voor kijkers, hebben sommige concurrenten, zoals de Amerikaanse snowboarder Bea Kim, hun zorgen geuit over afleiding en veiligheidsrisico’s.
De toekomst van de Olympische jurering
De verzamelde gegevens zijn niet alleen bedoeld voor entertainment; het evolueert naar een instrument om te oordelen. Swiss Timing hoopt de technologie te verfijnen om juryleden te helpen beter geïnformeerde beslissingen te nemen over de prestaties van atleten. Deze verschuiving roept vragen op over de rol van menselijk oordeel versus algoritmische analyse in topsport.
De Olympische Spelen worden een proeftuin voor geavanceerde camera- en filmtechnologie. Naarmate de atletische normen stijgen, voelt Omega een “verantwoordelijkheid om bij te blijven” door apparatuur te leveren die de marges scheidt met “ongetwijfelde duidelijkheid”. Deze evolutie gaat niet alleen over het spannender maken van de Spelen; het gaat over het herdefiniëren van de manier waarop concurrentie wordt gemeten, geanalyseerd en uiteindelijk wordt gewonnen.
