Een nieuwe afbeelding van de Euclid-telescoop van de European Space Agency onthult een verbluffend spiraalstelsel, NGC 646, op 392 miljoen lichtjaar van de aarde. Dit is slechts een van de miljarden sterrenstelsels die Euclid in kaart zal brengen tijdens zijn zesjarige missie, die in 2023 begon.
Waarom dit ertoe doet: de geheimen van het universum onthullen
Het primaire doel van Euclides is niet alleen maar mooie plaatjes, hoewel ze een welkome bijwerking zijn. De telescoop is ontworpen om de uitdijing van het universum en de mysterieuze krachten die dit aandrijven in kaart te brengen: donkere materie en donkere energie. Deze verschijnselen beslaan ruwweg 95% van het heelal, maar blijven grotendeels onzichtbaar voor ons. Het begrijpen ervan is cruciaal voor het completeren van ons beeld van de werkelijkheid.
De gegevens komen eraan
De eerste grote gegevenspublicatie wordt volgend jaar verwacht en bestrijkt ongeveer 14% van het volledige onderzoeksgebied van Euclides. In de tussentijd deelt het team afbeeldingen zoals deze als voorproefje van de mogelijkheden van de telescoop.
Een optische illusie: twee sterrenstelsels in één weergave
De afbeelding toont ook PGC 6014, een sterrenstelsel dat dicht bij NGC 646 lijkt, maar in werkelijkheid 45 miljoen lichtjaar dichter bij de aarde staat. Dit illustreert een belangrijke uitdaging in de astronomie: afstanden zijn niet altijd wat ze lijken.
Vooruitkijken
Euclides zal sterrenstelsels tot wel 10 miljard lichtjaar afstand observeren, waardoor astronomen kunnen volgen hoe structuren zich in de kosmische tijd vormen en evolueren. De opgedane inzichten kunnen ons begrip van het verleden, het heden en de toekomst van het universum fundamenteel veranderen.
Door de kosmos op deze schaal in kaart te brengen, staat Euclides klaar om een revolutie teweeg te brengen in onze kennis van donkere materie, donkere energie en de uitdijing van het universum zelf.
