De Amerikaanse regering heeft stilletjes details vrijgegeven over een reeks surveillancesatellieten uit het Koude Oorlog-tijdperk, bekend als ‘JUMPSEAT’. Deze missies, gelanceerd tussen 1971 en 1987, waren bedoeld om de wapenontwikkeling van tegenstanders te monitoren, hoewel de exacte doelen onbekend blijven. De derubricering, aangekondigd door het National Reconnaissance Office (NRO), werpt licht op een voorheen geheim aspect van de Amerikaanse ruimte-inlichtingendienst.
Oorsprong en doel
Het JUMPSEAT-programma, gezamenlijk ontwikkeld door het NRO en de Amerikaanse luchtmacht, had tot doel de mogelijkheden van de VS bij het verzamelen van signalen uit de ruimte uit te breiden. Volgens het NRO waren de satellieten bedoeld om de ontwikkeling van zowel offensieve als defensieve wapensystemen door andere landen te volgen. De eerste JUMPSEAT-missie werd in 1971 gelanceerd vanaf een militaire basis in Californië en leverde gegevens aan het ministerie van Defensie en de National Security Agency.
Operationele details en ontmanteling
De directeur van het NRO, James Outzen, benadrukte het historische belang van het programma en stelde dat JUMPSEAT “een nieuw uitkijkpunt bood voor het verzamelen van unieke en kritische informatie uit berichtenverkeer.” Ondanks dat ze ruim dertig jaar lang “bewonderenswaardig” hebben gepresteerd, werden de satellieten in 2006 buiten gebruik gesteld. Ambtenaren stelden vast dat het vrijgeven van de missies de huidige of toekomstige satellietsystemen niet in gevaar zou brengen.
Toekomstige openbaarmaking
Uit een recente memo van NRO-directeur Christopher Scolese blijkt dat er in de loop van de tijd mogelijk meer details over JUMPSEAT vrijkomen. Het agentschap is van plan het programma te evalueren op “volledigere programmatische declassificatie” als de middelen dit toelaten. Dit suggereert dat de volledige reikwijdte van de missies – inclusief specifieke doelen en operationele methoden – in de toekomst openbaar zou kunnen worden.
De declassificatie van JUMPSEAT biedt een zeldzame inkijk in de al lang bestaande toewijding van de VS aan ruimtebewaking, hoewel de volledige impact van deze missies grotendeels onbekend blijft. De beperkte openbaarmaking suggereert een voorzichtige benadering bij het onthullen van gevoelige inlichtingenoperaties, waarbij historische transparantie in evenwicht wordt gebracht met aanhoudende zorgen over de nationale veiligheid.
